• marcmvgc
  • Yvonne Versteeg Anouk Emilie
  • 8doorkijk
  • kijken
  • MBernalmaaikevangrol20131002
  • handen150x150
  • in de ogenzithoek.jpgkijken.jpg
  • bruno13
  • modulor
  • zithoek
  • tafelingang

twitter

blog

Facebook

LinkedIn Oranje

slogan

bouwstenen

 

horenzienzwijgen2communictiestijlen

creatiespiraalcreatiespiraal

vogelsreal drives

hechtinghechting

vingerafdrukkarakterstructuren

teamfasenteamfasen

theorieubeeldtheorie U

 

hechting

hechting

wie ben ik en wat wil ik






Om te overleven hebben we contact en nabijheid met anderen nodig. Experimenten met babyaapjes laten zien dat zonder contact de aapjes geen lang leven zijn beschoren.

In de 70-er jaren van de vorige eeuw is onderzocht wat het effect is van het contact tussen moeder en jong kind door onderzoeker Mary Ainsworth. Gekeken werd hoe het kind reageerde als de moeder weg ging en weer terug kwam (Strange Situation).

Wat deed het kind in deze stresssituatie? Zocht het kind troost, liet het zich troosten en ging dan weer verder spelen. Of deed het niet of er niets aan de hand was. Of was het gedrag ambivalent: troost zoeken, maar niet kunnen ontvangen en terug trekken en weer troost zoeken.
De hechtingstheorie kreeg nadere invulling: een kind was 'veilig gehecht' als het troost durfde te zoeken en kon ontvangen waarna het weer zijn eigen spelen kon oppakken. Een kind was 'vermijdend gehecht' als het geen troost zocht, het zelf oplosde, aan de buitenkant onverstoorbaar, maar van binnen van slag. Het kind was 'ambivalent gehecht' als het wel steun zocht, maar niet kon ontvangen, heen en weer bewoog tussen steun zoeken en weer afstand nemen. En dan had je ook nog kinderen die 'gedesorienteerd' reageerden, ze wisten eigenlijk niet waar ze het zoeken moesten, ze reageerden chaotisch.

Deze patronen zijn ook op latere leeftijd terug te zien in het werkzame en prive leven.
Mensen die een veilige basis hebben, zoeken steun/overleg waar nodig en gaan dan weer zelfstandig verder. Anderen trekken zich liever terug en zoeken het zelf uit - kunnen verstrikt raken en geisoleerd als er iets is wat ze niet alleen kunnen oplossen.
Weer anderen kloppen wel aan bij een ander, maar weten eigenlijk niet hoe ze de steun/adviezen kunnen gebruiken, trekken zich terug en kloppen weer aan. Sommigen lijken als 'een kip zonder kop' rond te lopen, er is geen structuur te ontdekken.

Is er verandering mogelijk? Kun je leren een veilige basis in jezelf te ontwikkelen?

Recent neurologisch onderzoek laat zien dat er 'nieuwe sporen' in de hersenen  kunnen ontwikkelen. Als volwassenen een steunende ervaring hebben, met een partner, leidinggevende, coach, therapeut, kan er iets geheeld worden en iets nieuws ontstaan. Dit steunende zit hem vooral in de ervaring van - afstemming op hun behoeften en belevingswereld - erkenning van wat er in iemand leeft en ervaren wordt en werd. Werkelijk gezien worden in wie je bent en wat er is.

leestips
Why loves matters - Sue Gerhardt (ook in het Nederlands)